+31648793989 tess@tessschuurman.nl

Dit voelt als een overwinning.

Dit voelt als een overwinning een titel die op het hele weekend slaat. Het beloofde een druk sport weekend te worden en dat werd het. Zaterdag begint altijd met hockey, met twee kinderen die hockeyen is het onvermijdelijk opsplitsen. Dit weekend was het mogelijk geweest om bij allebei de kinderen te zijn, maar ja ook het huishouden moet een keer gedaan worden, dus ik heb het maar bij één wedstrijd gehouden. En wat voor een wedstrijd….

Teambespreking

Uit tegen HIC in Amstelveen. Het zonnetje scheen dus daar zou het niet aan liggen. De teambespreking heb ik in de kleedkamer gedaan, voor het eerst, eens kijken wat dat oplevert. Het bleek voor een aantal alweer lastig te zijn om te luisteren en vooral om de focus op de wedstrijd te leggen. De focus was meer op popiejopie doen, klooien, elkaar ‘slaan’ met stick en tas. Ik heb daar meteen een einde aangemaakt door te zeggen dat ze het ook zelf kunnen doen. En dit vind ik het minderen, ik ben namelijk heel erg voor teambuilding, fun en plezier, maar dat kun je alleen maar krijgen als je niet meer met 7-0 verliest. En dat was nog niet gelukt.

Focus

Het leek erop dat de boodschap was aangekomen. Samen de warming-up, toch zijn er nog een paar stoorzenders, laten we hopen dat dat op het veld net even anders is. Op het veld even strak een paar oefeningen doen, keeper inspelen, even focussen. Staat de tegenstander al klaar om een handje te geven. Er zijn nog 5 minuten voor de start dus wat mij betreft wat vroeg. Ben ook gewoon de oefening blijven doen. Aanvoerder naar de scheidsrechters. Ging er bij staan, even kijken of er nog bepaalde aandachtspunten zijn waar ik me op kan richten. Wat schets mijn verbazing…De scheidsrechter begint zijn verhaal als volgt. “Wij zijn scheidsrechter, doen ook ons best, zien misschien niet alles, maar we gaan niet kankeren. Ik vind het niet goed als jullie op elkaar kankeren en op ons kankeren…” Wow en dat tegen jongens van 10-11 jaar. Dat is geen goede start. “mijn jongens” waren er van onder de indruk, en niet op een positieve manier.

Voordeel van de twijfel

Maar ok, geef zo’n man het voordeel van de twijfel. Het is ook zijn vrije zaterdag, misschien valt het mee… Mijn zin doet natuurlijk al vermoeden dat dat niet het geval was. En nou ben ik geen coach die het over de scheidsrechter heeft. Ik geef de jongens ook altijd mee dat als de scheidsrechter fluit, of je het eens bent of niet, niks zeggen, omdraaien en gewoon de bal weer afpakken. Je hockeystick laten spreken in plaats van je mond. Maar in dit geval maak ik graag een uitzondering.

Thuisfluiten

Je hebt thuisfluiten en thuisfluiten. We kwam al direct met 2-0 achter en ik was bang dat het weer zo’n wedstrijd zou worden. Dus zette ik iets om, gaf hier en daar een tip. Dan is interchance dus echt een top regel. Je hoeft niet meer over het veld te gillen. Gewoon even naar de kant, vertellen wat je wil en hup weer het veld in. De jongens rechtten hun rug, gingen met meer energie hockeyen en we maakten een doelpunt! Dat was opdracht 1, zelf scoren. Maar toen waren ze nog niet klaar, nee er kwam nog een goal, we stonden weer gelijk.

13 tegenspelers in plaats van 11

En toen gebeurde het, toen hadden we ineens 13 tegenspelers in plaats van 11…het leek er niet alleen op dat de scheidsrechter graag wilde dat zijn team zou winnen, het was echt waar. Hoge ballen van de thuisploeg die door mochten en die van ons, het minste of geringste hobbeltje werd afgefloten. Ik dacht dat we in de zaal bezig waren.

En laten we niet vergeten dat het jongens zijn van 10, 11 jaar. Die best aardig tegen dat balletje kunnen slaan, maar nog geen Teun de Nooier of Jamie Dwyer zijn. Dus kijk je ook naar de intentie van zo’n jongen. Dus als je dan de intentie hebt om de bal over de zijlijn te flatsen/pushen en je raakt ‘m niet goed en hij gaat over de achterlijn. Dan geef je niet gelijk een corner tegen omdat het opzettelijk is. En als je dat dan toch doet… Wees dan consequent.

Hetzelfde met een keeper, deze jongens schoppen de bal niet expres over de achterlijn. Dit is 9 van de 10 keer onkunde. En weet je, ik kan dit nog begrijpen, maar die jongens zien het als onrecht.

Strafbal

De ergste dwaling komt nog. De wedstrijd was bijna afgelopen en we stonden nog steeds op 2-2. En er moest natuurlijk gewonnen worden. Twee jongens renden achter de bal aan richting de cirkel. Vlak na de 23 mtr lijn kruist de een de ander en haken ze pootje. Gebeurt regelmatig, is niet bewust, maar wel onhandig. Kregen we een strafbal tegen… Met de mededeling bewuste overtreding, bewuste tackel en dus strafbal. Het was niet in de cirkel, niet bewust dus in mijn ogen zeker geen strafbal, en als je dan iets wil geven eerder een corner. Ik liep het veld in om het te vragen, maar kreeg nul op request. Strafbal was het en bleef het.

Gelukkig had mijn keeper een zeer goede dag en tikte de bal uit het doel. Gerechtigheid! Als een strafbal gestopt is, is het daarna uitslaan, maar nee hij ging via de keeper over de achterlijn, dus lange corner… Ik heb maar niets meer gezegd.

Na de wedstrijd kwam de scheidsrechter naar mij toe met de mededeling dat ik gelijk had, dat het geen strafbal was. Nu was ik helemaal blij dat de keeper de bal stopte! Achteraf heb je natuurlijk 10 keer niks aan zo’n opmerking.

Dat voelt als een overwinning.

We speelden met inzet, tegen 13 man en speelden gelijk, dat voelt als een overwinning. Niet in de ogen van mijn jongens. In hun ogen was de scheidsrechter de grote boeman en het ging nergens anders over. En dit keer heb ik ze gelijk gegeven, het was bizar en overduidelijk thuisfluiten. Des te meer smaakt het gelijkspel als een overwinning. En nog meer dan over de strafbal ging het over het taalgebruik van de scheidsrechter.

Fairplay

Als hockeycoach, trainer en scheidsrechter geef je ieder weekend weer het goede voorbeeld. Je bent dit gaan doen omdat je de kinderen iets wil leren, iets wil bijbrengen, dit doe je zeker niet door slecht en negatief taalgebruik. Je stimuleert fairplay en daar hoort zeker het kiezen van de juiste woorden bij. Je hebt een voorbeeldfunctie en zo moet je je ook gedragen. Ik heb er melding van gedaan bij de coach en op het wedstrijdformulier. Laten we hopen dat er iets mee gedaan wordt en de negatieve teksten van het veld worden geweerd.

het is het leukst om te delen!Share on Facebook
Facebook
0Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Pin on Pinterest
Pinterest
0Buffer this page
Buffer
Email this to someone
email